Rządowy projekt ustawy o ratyfikacji Konwencji Rady Europy w sprawie koprodukcji utworów audiowizualnych w formie seriali, sporządzonej w Lille dnia 26 marca 2026 r..

I. Synteza Strategiczna

Proponowana ustawa dotyczy ratyfikacji Konwencji Rady Europy o koprodukcji dzieł audiowizualnych w formie seriali. Jej głównym celem jest ułatwienie międzynarodowej współpracy w produkcji seriali audiowizualnych, co ma na celu promowanie różnorodności kulturowej oraz zwiększenie konkurencyjności polskiego sektora audiowizualnego. Konwencja ta ustanawia ramy dla koprodukcji, które zapewniają równy udział i korzyści dla niezależnych producentów, jednocześnie wspierając wymianę kulturową i wzrost gospodarczy w branży audiowizualnej.

II. Bilans Energetyczno-Informacyjny

Ustawa pełni rolę receptora, integrując międzynarodowe normy w krajowym systemie prawnym, co umożliwia Polsce uczestnictwo w szerszym ekosystemie kulturowym i gospodarczym. Korelator zapewnia zgodność krajowych standardów produkcji z międzynarodowymi normami koprodukcji, co ułatwia współpracę. Państwo jako efector wdraża postanowienia konwencji, umożliwiając polskim producentom udział w międzynarodowych koprodukcjach. Alimentator z kolei może zwiększyć przepływ zasobów i informacji, wspierając rozwój lokalnego przemysłu audiowizualnego.

III. Werdykt Cybernetyczny: OCENA Pozytywna, RYZYKO 3/10

Ratifikacja konwencji jest spodziewana zwiększyć moc dyspozycyjną ($P_d$) poprzez zapewnienie polskim producentom lepszego dostępu do międzynarodowych rynków i zasobów. Wzrost $P_d$ osiągnięto bez znaczącego wzrostu mocy jałowej ($P_j$), ponieważ konwencja nie narzuca dodatkowych obciążeń biurokratycznych ani środków przymusu na państwo lub jego obywateli. Ryzyko przesilenia sterowniczego jest minimalne, gdyż konwencja głównie ułatwia dobrowolną współpracę, a nie narzuca sztywnych kontroli.

IV. Dyrektywa dla Obywatela

Ratyfikacja konwencji wzmacnia autonomię systemu przez zwiększenie zdolności do niezależnej produkcji kulturowej oraz współpracy międzynarodowej. Wspiera homeostazę poprzez promowanie różnorodności kulturowej i wzrostu gospodarczego, nie wprowadzając przy tym znaczącego szumu informacyjnego ani elementów przymusu. Obywatele powinni dostrzegać w tym potencjalne korzyści płynące z poszerzenia horyzontów kulturowych i ekonomicznych, które mogą wyniknąć z takiej współpracy międzynarodowej.