Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny.

I. Synteza Strategiczna

Nowy bodziec sterowniczy ma charakter penalno-ekspansyjny i jest nakładany na już nasycone tło karnoprawne, obejmujące art. 191a, art. 200a, art. 202 §4b oraz art. 13 §2. Jego celem jest dostosowanie polskiego porządku do dyrektywy 2024/1385 i ram AI Act przez zaostrzenie reakcji na syntetyczne treści intymne, deepfake’i o charakterze seksualnym oraz grooming prowadzony z użyciem botów AI. Interres systemu wymaga ograniczenia realnych szkód cyfrowych, lecz realizacja tego celu następuje przez dodanie nowych typów czynów zabronionych, wyższych kar, obowiązków dowodowych i egzekwowania przy braku proporcjonalnego wzrostu alimentacji. W efekcie skumulowane nasycenie regulacyjne rośnie, a nowy sygnał ochronny dla ofiar nakłada się na istniejące obciążenia wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania.

II. Bilans Energetyczno-Informacyjny

Receptor zostaje rozszerzony na cyfrowo wytworzone lub przetworzone obrazy intymne oraz realistyczne syntetyczne materiały z udziałem małoletnich, a jego sygnały pochodzą także z prawa UE, UODO, NASK/Dyżurnet i literatury eksperckiej. Korelator, czyli sądy i prokuratura, musi godzić nowe przepisy z art. 202 §4b, §4aa, §6 i art. 13 §2, przy czym standard „mogą wywołać przekonanie o autentycznym udziale małoletniego” oraz kryterium „nie uświadamia sobie niemożliwości” zwiększają zapotrzebowanie na dowód ekspercki i pogarszają transinformację. Efektor w postaci policji, prokuratury, sądów i systemu penitencjarnego otrzymuje nowe zadania, a alimentator nie dostaje nowych środków, co przenosi koszty na istniejące struktury. Kolizja norm ujawnia się między art. 202 §4b a nowymi §4aa/§6, w nieostrości identyfikowalności dorosłego w art. 191a §1a oraz w subiektywnym kryterium przekonania przy groomingu, co generuje szum informacyjny, spory interpretacyjne i tarcie prawne. Sprzężenie zwrotne od obywateli będzie zakłócone przez kryminalizację posiadania i tworzenia syntetycznych treści, a wolność obywatelska ulega zawężeniu.

III. Werdykt Cybernetyczny: OCENA NEGATYWNA, RYZYKO 7/10

Moc jałowa ($P_j$) rośnie, ponieważ nowe typy czynów zabronionych, wyższe kary, rozszerzona odpowiedzialność za posiadanie i dostęp, przepadek, dowód ekspercki oraz obciążenie sądów i organów ścigania zwiększają koszty przymusu i tarcie biurokratyczne bez nowego finansowania. Moc dyspozycyjna ($P_d$) maleje, gdyż państwo divertuje istniejące zasoby na obsługę nowych norm, a obywatel traci swobodę decyzji wskutek kryminalizacji syntetycznych treści intymnych i interakcji z botami AI imitującymi małoletnich. W bilansie $P = P_j + P_d$ następuje przesunięcie ku wyższemu obciążeniu jałowemu i niższej zdolności autonomicznej; homeostaza systemu karnego zostaje obciążona przez nakładające się normy i nieostre standardy dowodowe. Ocena negatywna wynika z przewagi kosztów przymusu, zaległości wykonawczych i szumu interpretacyjnego nad częściowym zyskiem w klarowności sygnału ochronnego.

IV. Dyrektywa dla Obywatela

Obywatel powinien traktować ten bodziec jako sygnał wysokiego ryzyka prawnego i zachować autonomię przez powstrzymanie się od generowania, przechowywania i udostępniania syntetycznych treści intymnych, zwłaszcza z udziałem małoletnich, oraz przez szczególną ostrożność w kontaktach z systemami AI imitującymi osoby małoletnie. W razie sporu lub wątpliwości należy zabezpieczać własną dokumentację, nie polegać na domniemanej jasności przepisów i korzystać z profesjonalnego wsparcia prawnego; suwerenność obywatelska wymaga czytelnego sprzężenia zwrotnego wobec organów, ale w warunkach wysokiego skumulowanego nasycenia regulacyjnego bezpieczniej jest ograniczyć ekspozycję na nowe strefy penalizacji niż zakładać łagodną wykładnię.